23 grudnia 1944 roku to data, która na zawsze zmieniła Ochotnicę Dolną, zmieniając czas radosnego oczekiwania na święta w niewyobrażalną tragedię, którą do dziś nazywa się „Krwawą Wigilią”. Wszystko zaczęło się dzień wcześniej, gdy do wsi przyjechali Niemcy, by zrabować żywność i inwentarz na swoje potrzeby. Miejscowi powiadomili o tym stacjonujących w pobliżu partyzantów sowieckich, którzy zaatakowali okupantów pod lokalnym sklepem, zabijając dwóch z nich. Niemcy szybko odjechali, ale tylko po to, by wrócić z potężnymi posiłkami i dokonać okrutnej zemsty. 
Zdjęcie przedstawiające ofiary „Krwawej Wigilii”
Następnego ranka, w dzień wigilijny – który w tamtym roku obchodzono w sobotę 23 grudnia ze względu na przepisy kościelne – do wsi wpadł oddział około 200 esesmanów z tzw. karnej kompanii. Zaczęła się bezwzględna pacyfikacja, w trakcie której żołnierze wpadali do domów, strzelali do bezbronnych mieszkańców i wrzucali granaty do środka, a zabudowania podpalali jedno po drugim. W ciągu zaledwie dwóch godzin zamordowano 56 osób, w tym aż 19 dzieci i 21 kobiet, z których wiele zginęło w sposób bestialski, będąc rzucanym żywcem w ogień lub uciekając przez głęboki śnieg. Symbolem tego okrucieństwa stała się Maria Kawalec, która uciekała z płonącego domu z niemowlęciem na rękach i została zastrzelona, a jej ciało odnaleziono później zamarznięte w zaspie, wciąż tulące dziecko.
Pogrzeb ofiar „Krwawej Wigilii”
Cała wieś spłynęła krwią i dymem, spłonęło prawie pięćdziesiąt gospodarstw, remiza, a nawet plebania, zostawiając ocalałych z niczym w samym środku mroźnej zimy. Ci, którzy przeżyli, musieli patrzeć, jak ich bliscy giną w ogniu, a ich cały życiowy dorobek obraca się w popiół w ciągu kilku godzin. Do dziś o tamtych tragicznych chwilach przypomina poruszający pomnik stojący w centrum miejscowości. Przedstawia on kobietę z dzieckiem na ręku, zastygłą w geście ucieczki przed śmiercią, co ma na zawsze upamiętniać losy Marii Kawalec i innych ofiar tamtej pacyfikacji. .jpg)
Pomnik ofiar „Krwawej Wigilii”
Ten monument, wzniesiony ku czci pomordowanych, stał się stałym elementem krajobrazu wsi, niemym świadkiem historii, który o każdej porze roku przypomina przechodniom o ogromie cierpienia, jakie dotknęło tę ziemię, nie pozwalając zapomnieć o cenie, jaką zapłacili tutejsi mieszkańcy za życie w wolnym kraju.
Jeśli podobał Ci się materiał, możesz nas wesprzeć stawiając nam symboliczną kawę, Dziękujemy 👇 https://suppi.pl/sekrety-historii
Komentarze
Prześlij komentarz